یک پرونده ویدیویی معمولا از یک کانتینر (به عنوان مثال فرمت Matroska) تشکیل شده است که مانند ظرفی حاوی داده‌های ویدیویی با فرمت کدگذاری ویدیو (به عنوان مثال VP9) و داده‌های صوتی با فرمت کدگذاری صوتی (مانند پسوند Opus) است. کانتینر چگونگی ساختار داده‌ها و ابرداده‌ها را تعیین می‌کند، البته به استثنای نحوه رمزگذاری ویدیو (که کدکننده یا همان کدک آن را تعیین می‌کند). ظرف یا کانتینر می‌تواند شامل اطلاعات هماهنگ‌سازی، زیرنویس‌ها و داده‌های کلی دیگری (ابرداده‌ها) مانند عنوان باشد.

کانتینر را همه ما و به‌طور عمومی با عنوان فرمت (Format) می‌شناسیم و نوع آن به‌صورت پسوند در انتهای نام فایل می‌آید. از میان انواع فرمت های فیلم، «AVI» ، «.MP4.» و «MOV.» متداول‌ترین آنها هستند. فرمت‌ ویدیو را برای سازگاری با دستگاه‌ها، پخش‌کننده‌ها و نرم‌افزارهای مختلف می‌توان با کدک‌های متفاوتی ایجاد یا انتخاب کرد.