در غایی‌ترین حالت، اینستاگرام یک شبکه اجتماعی مثل هر شبکه دیگری است، اما با تمرکز فراوان بر المان‌های بصری. هر بار که اپلیکیشن را باز می‌کنید، یک فید اصلی به نمایش درمی‌آید که شامل آخرین پست‌های افرادی است که آن‌ها را فالو کرده‌اید. در پایین صفحه هم نوار منویی را خواهید یافت که در جایی از اپلیکیشن در دسترس قرار دارد.

به ترتیب از چپ به راست، کارکرد گزینه‌های موجود در این نوار منو به شرح زیر است:

• دکمه Home: صفحه هوم فید اصلی شما است که با اسکرول در آن قادر به مشاهده ویدیوها و تصاویری که دوستان و آشنایان منتشر کرده‌اند خواهید بود.
• دکمه Search and Explore: آیکن ذره‌بین شما را به صفحه Explore می‌رود و در آن‌جا قادر به جستجو و گشت‌وگذار میان اکانت‌هایی خواهید بود که فالو نکرده‌اید اما ممکن است به آن‌ها علاقه‌مند باشید.
• دکمه Upload: دکمه بزرگی که به شکل علامت مثبت در وسط قرار گرفته، به شما اجازه آپلود و ویرایش تصاویر و ویدیوها را می‌دهد، چه محتوای موجود در گالری موبایل و چه تصاویری که همان لحظه با دوربین ثبت می‌کنید.
• دکمه Activity: علامت قلب شما را به صفحه‌ای می‌برد که لایک‌ها و کامنت‌های دریافتی پست‌های شما را در کنار سایر فعالیت‌ها به نمایش در می‌آورد.
• دکمه Profile: این آیکن شما را به صفحه پروفایل می‌برد و می‌توانید بیوگرافی و پست‌های خود را تماشا کنید. ضمنا از همین صفحه است که به تنظیمات دسترسی می‌یابید.

درست مانند دیگر شبکه‌های اجتماعی، اینستاگرام در نهایت کارکردی را خواهد داشت که شما از آن بخواهید. اکثر مردم ترجیح می‌دهند صرفا به تماشای محتوای دیگران بپردازند و خود فعالیت چندانی نداشته باشند. برخی دیگر، به خصوص صاحبین کسب‌وکار، برندها و اینفلوئنسرها آن را ابزاری حیاتی برای بازاریابی به حساب می‌آورند.

اما در بنیادین‌ترین حالت، اینستاگرام وعده‌ای ساده‌ به مخاطبان می‌دهد. شما به دنبال کردن اکانت‌هایی که جالب توجه هستند می‌پردازید. مردم هم شما را فالو می‌کنند. سپس می‌توانید پست‌های دیگران را لایک کنید یا برای آن‌ها کامنت بگذارید و عکس این موضوع هم صادق است. چه بخواهید به شکلی بی‌سر و صدا فعالیت کنید و چه جامعه مخاطبانی وسیع به دست آورید، میزان فعالیت در اینستاگرام به خود شما بستگی دارد و اجباری به هیچ کار خاصی نیست.