نکاتی دربارهی فیلمبرداری دیجیتال
برنامهریزی شاتها:
اگر میخواهید یک موزیک ویدیو و یا یک فیلم تجاری یا حتی یک فیلم کوتاه تهیه کنید، آزادی بیشتری در ابتدا و انتها خواهید داشت. برای اینکه بتوانید فیلم خوبی داشته باشید بهتر است تا صحنههای خود را برای داستانی که میخواهید بازگو کنید از قبل آماده کنید. بهتر است از قبل صحنه ی مورد نظر را در ذهن خود تجسم کرده و بر طبق آن فیلم نهایی را تهیه کنید. این کار باعث میشود تا بتوانید زمان مناسب برای ضبط را نیز راحتتر به دست آورید.
فوکوس دستی لنز:
در حالی که فوکوس خودکار در دوربین شما میتواند بسیار مفید باشد، اما ممکن است، ضبط کردن تصویر در شرایطی کم نور را در هنگام ورود و خروج به فوکوس خراب کند. برای اصلاح این امر باید از قفل فوکوس یا فوکوس دستی استفاده کنید که در تمامی دوربینهای دیجیتال موجود میباشد.
تنظیم فوکوس به صورت دستی همچنین این امکان را به شما میدهد تا جلوهی جالبی را برای فیلم خود به وجود بیاورید، مانند استفاده از rack focus که در آن میتوانید به صورت پیاپی بر روی سوژههای مختلف فوکوس کنید. البته فراموش نکنید که با کمک گرفتن از عمق کم میدان میتوانید یک ابزار مناسب برای داستان گویی فراهم کنید.
بهرهگیری از تکنیکهای سینما:
یک پروژهی ویدیویی حرفهای، ترکیبی از حرکات دوربین میباشد، که نه تنها داستان پردازی را تقویت میکند، بلکه بینندگان را نیز بیشتر به دیدن فیلم ترغیب میکند. اگر میخواهید ضبط فیلم های حرفه ای خود را به سطوح بالاتری برسانید و مخاطبان خود را واقعا تحت تاثیر قرار دهید بهتر است تا چند تکنیک سینمایی را به کار ببرید.
همچنین، تکنیکهایی که شما برای استفاده انتخاب میکنید به میزان خلاقیت شما و اینکه چگونه میخواهید صحنه را نمایش دهید، بستگی دارد.
انتخاب محل مناسب قرارگیری دوربین فیلمبرداری:
یک اشتباه معمول که مبتدیان مرتکب میشوند این است که نمیدانند چگونه فاصله کانونی لنز و فاصله نسبی دوربین تا سوژه را تعیین کنند. برای ثبت شاتهای نزدیک از صورت فرد، شما هرگز نباید دوربین خود را نزدیک سوژه قرار دهید زیرا این امر میتواند ناملایمات پوست صورت فرد را بیش از پیش برجسته کند و برداشتن لبههای صحنه برای شما چالش برانگیزتر شود. سعی کنید در این موارد دوربین خود را چند متر دورتر قرار دهید و با لنز دوربین خود با دقت بزرگنمایی کنید. البته قبل از بزرگنمایی با دوربین خود، بد نیست بدانید که شما باید این کار را به جای انجام در وضعیت دیجیتال، به صورت نوری و با لنز خود انجام دهید، زیرا بزرگنمایی دیجیتال باعث کاهش کیفیت کلیپهای ویدئویی شما میشود.
برنامهریزی:
این مرحله شاید یکی از سختترین مراحل انجام کار باشد. در این مرحله فیلمبردار باید تصویری واضح از صحنه و فیلمهایی که میخواهد از صحنه بگیرد داشته باشد از ابتدا تا انتهای تصاویر را برنامهریزی کرده باشد.
باید به این نکته اشاره کرد که برنامهریزی در فیلمبرداری همه چیز است. در برخی مواقع ممکن است شما وقت کافی برای برنامهریزی نداشته باشید. برخی صحنهها با سرعت اتفاق بیفتد در این شرایط شاید مجبور به تبعیت از محیط هستید. در موارد دیگر باید بدانید که بخش مهم فیلمبرداری برنامهریزی است.
نقشهی نما:
در ابتدا شما باید بدانید که در هر شات و در شاتهای ابتدایی چه انتظاراتی دارید و میخواهید چه عناصری در مقابل لنز دوربین شما قرار بگیرد باید بهدقت به بررسی عناصر بپردازید. فاکتورهای زیادی در بررسی عناصر صحنه وجود دارد که چند فاکتور را در اینجا میتوان نام برد.
1- در ابتدا بدانید که فیلمبرداری پیوسته خواهد بود یا از چند فیلم مجزا برای ایجاد فیلم اصلی خود استفاده کنید.
2- از سایر نکاتی که هنگام شروع فیلمبرداری باید به آن توجه کرد این است که باید مدت زمان تقریبی فیلمبرداری مورد نظر خود را بدانید.
3- بهتر است تا برای تمرین در منزل شروع به فیلمبرداری کنید و از فیلمهای خود یک آرشیو تهیه کنید. این موضوع باعث میشود تا هم در مورد میزان ظرفیت حافظه مراقب باشید و هم بیشازحد نیاز فیلم نگیرید.
4- قبل از رفتن به پروژه فیلمبرداری بهتر است از وسایل خود مانند سهپایه، لنزها، باتریها و … لیست تهیه کنید.
بهبود ترکیب بندی:
یک تصویربردار حرفهای، ممکن است کار یک فرد آماتور را در چند ثانیه تشخیص بدهد. حتی اگر از تجهیزات حرفهای برای این کار استفاده شده باشد. دلیل اینکه به سرعت این به این عامل پی می برند ترکیببندی نامناسب در تصاویر آنها میباشد. آنچه که بیشتر تصویربرداران مبتدی آن را درک نمیکنند، این است که یک فیلمبرداری خوب چیری بیش از دوربین حرفه ای نیاز دارد. ترکیب بندی در این بخش بسیار مهم است و باعث میشود تا تمام اجزای تصویر داستان های خاصی را برای ما بیان کنند.
ساده نگاه داشتن پسزمینه:
در هر جایی فیلمبرداری را شروع نکنید، سعی کنید صحنههایی را انتخاب کنید که پسزمینهای آرام داشته باشند و از هرج و مرج در ویدیوهای خود جلوگیری کنید. برای پس زمینه میتوانید از دیوارهای رنگی و جامد استفاده کنید و سوژهی خود را در فاصلهی چند متری از آن قرار دهید تا سایهای بر روی دیوار ایجاد نشود.
در این بخش نکتهی اصلی توجه به اجزایی از تصویر می باشد که سبب میشود تا صحنه ی مورد نظر شما به هم ریخته به چشم بیاید و توجه کاربر را از سوژه مورد نظر پرت کنند. البته برای برخی از ژانرهای تصویربرداری نیز از صحنههای به هم ریخته استفاده میکنیم که معمولا کاربر را به سمت داستانی خاص ببریم.
پرهیز از شاتهای لرزان:
اگر تصاویر فیلمهای شما دارای لرزش باشند، جدای از اینکه چشم کاربر را اذیت خواهند کرد، فیلم شما را نیز به یک اثر بسیار معمولی تبدیل میکنند که مشخص است کاملا مبتدی می باشد. برای جلوگیری از این مسئله، بهتر است تا از سه پایه برای ثابت نگه داشتن دوربین خود استفاده کنید.
دوربین خود را در یک مکان تنظیم کنید و آن را جابه جا نکنید مگر اینکه مجبور به انجام این کار باشید و زمانی که میخواهید دوربین را جابجا کنید با دوربین خود مانند یک فنجان پر از قهوه رفتار کنید. سرعت جابه جایی را ثابت نگه دارید و از توقفهای ناگهانی جلوگیری کنید.
